Zanim powstał Rzym, ludzie jedli już ciecierzycę
Hummus, pasta kanapkowa czy pieczona przekąska mogą kojarzyć się ze współczesną kuchnią roślinną. Tymczasem ciecierzyca towarzyszy ludziom od początków rolnictwa. Jej ślady odnaleziono na stanowiskach archeologicznych sprzed około 9000 lat.
To jedna z najstarszych roślin uprawianych przez człowieka.
Skąd pochodzi ciecierzyca?
Ciecierzyca pochodzi z terenów zachodniej Azji i Bliskiego Wschodu. Z czasem dotarła do basenu Morza Śródziemnego, gdzie stała się ważnym składnikiem kuchni Greków i Rzymian.
Z ciecierzycą wiąże się nawet nazwisko jednego z najbardziej znanych rzymskich mówców. Przydomek Marcus Tullius Cicero pochodził od łacińskiego słowa cicer, oznaczającego ciecierzycę.
W kolejnych wiekach roślina trafiła do Afryki, Azji, Europy, a następnie do obu Ameryk. Dziś uprawia się ją na całym świecie, a największym producentem pozostają Indie.
Ciecierzyca czy cieciorka?
W języku potocznym ciecierzycę często nazywa się cieciorką. Z botanicznego punktu widzenia są to jednak dwie różne rośliny. Poprawna nazwa składnika używanego do przygotowania hummusu to ciecierzyca.
Można również spotkać określenia groch włoski lub groch barani.
Aquafaba, czyli odkrycie z puszki
Przez lata wodę po gotowaniu ciecierzycy po prostu wylewano. Dopiero w 2014 roku zaczęto eksperymentować z jej właściwościami. Rok później amerykański inżynier Goose Wohlt pokazał, że płyn z puszki ciecierzycy można ubić podobnie jak białka jaj.
Nadał mu nazwę aquafaba, utworzoną z łacińskich słów aqua, czyli woda, oraz faba, czyli fasola.
Aquafaba może zastępować jajka w wielu przepisach. Przygotowuje się z niej między innymi bezy, musy, majonez, makaroniki i wegańskie lody. Około trzech łyżek płynu odpowiada jednemu całemu jajku, a dwie łyżki mogą zastąpić białko.
Co kryje się w ciecierzycy?
Ciecierzyca dostarcza białka roślinnego, błonnika, witamin z grupy B oraz składników mineralnych, takich jak żelazo, potas i fosfor.
Po ugotowaniu ma kremową konsystencję i delikatnie orzechowy smak. Można dodawać ją do zup, curry, sałatek i past. Powstaje z niej także mąka wykorzystywana do wypieków, placków i panierowania.
Jej wszechstronność sprawia, że od tysięcy lat pozostaje ważnym składnikiem wielu kuchni.
9000 lat i wciąż w formie
Ciecierzyca przetrwała zmieniające się imperia, mody i zwyczaje żywieniowe. Dawniej była prostym, codziennym pożywieniem. Dziś pojawia się w hummusie, roślinnych deserach, przekąskach i daniach serwowanych przez nowoczesne restauracje.
To jeden z najdłużej trwających kulinarnych hitów w historii.